Sosyal Medyada Linç Kültürünün Kullanıcılar Üzerine Etkisi: X Uygulaması Üzerinden Netnografik Analiz
Main Article Content
Özet
Sosyal medya, ifade özgürlüğünü ve toplumsal katılımı genişletirken, aynı zamanda çevrimiçi şiddet ve nefret söyleminin yaygınlaşmasına zemin hazırlamaktadır. Türkiye’de ve dünyada farklı etnik, siyasi, ideolojik ve dini kimliklere sahip birey ve grupların sosyal medyada linç girişimlerine maruz kalması, kutuplaşmayı derinleştirerek etiketleme ve sosyal dışlanma gibi sonuçlar doğurmaktadır. Bu çalışma, X (eski Twitter) platformunda linç kültürünün kullanıcıların duygusal durumları üzerindeki etkisini ve depresyonla ilişkisini incelemek amacıyla netnografik bir tasarım benimsemiştir. Veri, platformda linç etiketleri/başlıkları ve gündemleşen olaylar etrafında kamusal olarak paylaşılan gönderiler ile yanıtlarından toplanmış; etik ilkeler doğrultusunda içerikler anonimleştirilmiştir. Analiz, tematik içerik analizi ve söylem analizi teknikleriyle yürütülmüştür. Bulgular beş kümede toplanmaktadır: (1) Linçten kaçınan/nefret edenler—sürü psikolojisiyle tekrarlanan saldırgan dilin platformdan uzaklaşma ve kendini sansürlemeyi tetiklediği; (2) Linçten beslenenler—linci görünürlük ve duygusal uyarılma kaynağına dönüştüren dikkat çekme pratikleri; (3) Linçten etkilenenler—özgüvende aşınma, kaygı/uyku sorunları, anonimliğe yönelme ve fiili ifade daralması; (4) Karşı-savunucular—nefret söylemine karşı normatif duruş, engelleme/ifşa ve etik iletişim çağrıları; (5) Neden arayan/açıklayanlar—niyet okuma, hataya tolerans düşüklüğü, ideolojik körlük ve caydırıcılığın zayıflığı gibi tetikleyiciler. Sonuçlar, linç kültürünün dijital görünürlük ve grup aidiyeti motivasyonlarıyla beslendiğini; hedef alınanlarda depresif duygu durum, stres ve sosyal geri çekilme riskini artırdığını; pasif izleyicilerde ise korku ve normalleşme etkisi yarattığını göstermektedir.
Article Details

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Referanslar
Abbott, T. (2023). Linç tanımları üzerine. Journal of Social Studies, 45(2), ss. 134-145.
Allport, G. W. (1958). The nature of prejudice. Addison-Wesley.
Aytaş, M. (2024). Ağ Toplumu ve Dijital Medyada Ontoloji, Zaman/Mekân Kavramlarını Yeniden Okumak. The Journal of Academic Social Science, 37(37), 399-409.
Balaban-Salı, J. (2012). Yeni medya ve toplumsal dönüşüm. Journal of Communication Studies, 23(4), ss. 290-300.
Bar-Tal, D. (1990). Causes and consequences of delegitimization: Models of conflict and ethnocentrism. Journal of Social Issues, 46(1), ss. 65-81.
Bilen, H., Ercan, T. ve Gülmez, T. (2014). Sosyal ağlar üzerine bir inceleme. Aktaran: Erçolak, B. (2017). Sosyal ağların etkileri. Sosyoloji Dergisi, 16(2), ss. 3-15.
Brewer, M. B. ve Crano, W. D. (1994). Social psychology: Principles and themes. In J. Smith (Ed.), Group dynamics (ss. 45-67). Oxford University Press.
Canetti, E. (2010). Kitle ve iktidar. Çev. M. S. Çavuş. Ayrıntı Yayınları.
Çebi, A. ve Akıllı, N. (2021). Dijitalleşme ve sosyal medya etkileri. Yeni Medya Araştırmaları, 12(1), ss. 5-20.
Duman, T. (2019). Yeni medya teknolojilerinin etkileri. Journal of Digital Transformation, 7(3), ss. 4-10.
Erçolak, B. (2017). Sosyal medya platformları ve toplumsal etkileri. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 19(3), ss. 5-10.
Freud, S. (1975). Toplumsal kuram ve birey. Çev. A. İlhan. Metis Yayınları.
Gambetti, Z. (2007). Linç ve toplumsal şiddet. Toplum ve Bilim, 109, ss. 31-45.
Gasset, J. O. (1992). Kitlelerin ayaklanışı. Çev. E. Altan. İletişim Yayınları.
Gökalp, S. (2022). Dijitalleşme ve nefret söylemleri. Yeni Medya Dergisi, 15(2), ss. 117-123.
Hayes, M. (2016). Kitle psikolojisi üzerine. Journal of Behavioral Studies, 33(4), ss. 201-215.
İnceoğlu, M. ve Sözeri, C. (2012). Hoşgörüsüzlük üzerine. Toplum ve İletişim Dergisi, 8(1), ss. 45-58.
Kozinets, R. V. (2006). Netnography: Doing ethnographic research online. Sage.
Kozinets, R. V. (2020). Netnografi ve sosyal medya araştırmaları. Çev. Y. Acar. Yeni Medya Araştırmaları Dergisi, 8(4), ss. 93-99.
Kuçuradi, İ. (2011). İnsan hakları: Kavramlar ve sorunlar. Türkiye Felsefe Kurumu.
NAACP. (2022). What constitutes lynching. National Association for the Advancement of Colored People Reports.
Öztürk, A. (2023). Dijital toplum ve sosyal medya. Sosyal Bilimler Yayınları.
Peretti, P. (2006). Linç kültürü ve hukuk. Aktaran: Paker, H. (2006). Toplumsal adalet ve linç. Toplum ve Hukuk Dergisi, 12(1), ss. 25-32.
Püsküllüoğlu, A. (2012). Linç ve toplumsal yansımaları. Dil ve Edebiyat Dergisi, 21(2), ss. 45-51.
Şen, E. ve Akgül, Y. (2023). Dijital nefret söylemleri ve etkileri. Sosyal Bilimler Araştırmaları, 14(2), ss. 99-106.
Türk, E. (2017). Sosyal medya motivasyonları. İletişim Araştırmaları, 22(3), ss. 460-465.
Vural, Z. B. ve Bat, M. (2010). Yeni medya platformları üzerine bir inceleme. İletişim Çalışmaları Dergisi, 18(2), ss. 23-34.
Yılmaz, E. (2013). Ayrımcılık ve dışlama üzerine. Toplum ve İnsan Hakları Dergisi, 11(3), ss. 45-55.
Yücel, A. (2014). Şiddet ve sosyal dinamikler. Sosyoloji Dergisi, 20(1), ss. 23-40.